Hallo allemaal! Dit is m dan....ditisofficieel mijn laatse reisblog. Nog twee dagen en dan ga ik naar Nederland om jullie persoonlijk mijn reisverhalen te vertellen. Maar toch nog even een update.

Mijn eerste periode in Melbourne afgesloten met een streetarts-tour. De straten zitten hier vol met graffiti, en Michael, een heuse streetarts-artist was meer dan happy om de hoogtepunten te laten zien. En dat waren er veel. Hij vertelde honderduit over Haha.Black Rat, de Nederlander Doos (toch een beetje trots)...en hoe ze ook mogen hetenenlegde uitdat overal speelgoedmuizen verstoppen ook kunst kan zijn, net als platgeslagen soep en tonijnblikken die tegen de muur gespijkerd wordebn. Waarom in godsnaam??? Gewoon omdat het kan ,volgens Michael. Juist!

Mijn laatste dag in Melbourne afgesloten met Barbara, die daarna naar huis zou gaan en na een maand vol meet and greets, kamer delen, greyhound overleven, ervaringen uitwisselen en meidenpraat, voelt dat toch best wel gek. We gaan eten bij Movida, een tapasbar die hip en happening is hier in Melbourne. En waarvoor we serieus driekwartier buiten in de rij moesten staan om uberhaupt binnen te komen.. Terwijl we in de rij stonden raakten we aan de praat met Joshua en Kate, twee Aussies, die ons snel bijpraatten over de do's en don'ts van het in de rij staan. Eigenlijk wilden we ze het liefst voorbij sneaken, maar ze bleken bijzonder leuk gezelschapDus toen we eindelijk aan de beurt waren, en er alleen een tafel voor vier personen beschikbaar was, besloten we die te delen. Dit tot grote vreugde van het barpersoneel die ons om de haverklap kwamen vragen of wij de twee 'two's' waren die besloten hadden een 'four' te worden? Bij elke bevestiging volgde een oud-Australisch 'Awesome' en nieuwe glazen wijn, hahaha. Uiteindelijk ver namiddernacht en flink aangeschoten vertrokken. Wat weer niet echt handig was omdat ik mijn tas nog in moest pakken en de volgende ochtend om vijf uur zou vertrekken richting de Great Ocean Road, maar ach het is vakantie.....

Uiteindelijk om 4.30 opgestaan, al mijn spullen (inclusief kater) naar de gang verhuisd, 10 keer de zespersoons-kamer in- en uitgegaan omdat ik nog niet heel helder was en in het donker je batterijoplader, toilettas, slippers, telefoon, handdoek en ontbijt lastig te vinden/snel te vergetenzijn. Envoor drie dagen vertrokken richting de Great Ocean Road en de Grampians! Dat werden drie dagen vol eerste keren. Voor het eerst in een helikopter gezeten (die door heel veel aziaten voor te laten dringen, onder een volledigblauwe lucht plaats had, terwijl het verder de hele dagdruilerig weer was)mjn eerste wilde koala gezien, voor het eerst een slang ommijn nek gehad (Dat doe ik nooit meer, riep ik nog...twee dagen later hing de volgende gids er toch weer eentje ommijn schouder),en in de grampians voor het eerstecht off road gehiked metbergbeklimmingen en al. (Voor degene die vaker met mij gewandeld hebben, het is ook mij nog steeds een raadsel hoe dat is gelukt....Het zandpad veranderde plots in rotspad, toen was er geen pad, en toen waren er alleenmaar rotsen om op te klauteren. Ben er serieus trots op!). Moest op de terugweg wel heel hard om mezelf lachen toen ik op het tuinpad richting ons hostelplat op mijn gezicht smakte omdat ik over mijn eigen benen struikelde, heb ik weer! Klasse Rosie!

Uiteindelijkaangekomen in Adelaide....dat was gapend saai. Meestverheffende was dat je ergratis internet had in de bibliotheek. Joehoe! De volgende dag twee dagen op excursie gegaan naar Kangaroo Island, samen met de rest van Azie. Van de 16 mensen, kwamen er 11 uit Korea en China. Heeeel gezellig! En wat praten ze goedEngels (ahum). Gelukkig waren er ook nogtwee Zwitsers en een Engelse jongen, met wie ik heeeeeel veel lol hebbeleefd. Wij werdendoorgids Jason al snel omgedoopt tot Team Europe.Supergezellig. Savondsmet flessen wijn bij het kampvuur gezeten, de swag (een soort slaapzak-tent) uitgerold en onder de sterrenhemel geslapen. Wow! S ochtends hopten de kangaroos en de wallabies door mijn slaapkamer. Dat is nogeens relaxed wakkerworden.

Over kangaroos gesproken,skippy is sinds kort mijn nieuwe bijnaam hier. Met Roos hebben ze tochwel wat moeitein het midden van Oz. Waar ze aan de oostkust nog wel konden wennen aan Rose,beginnen zeer hier maar niet eens aan. Roos is hun afkorting voor meerdere kangaroos en dus is het hier gewoonskippy.Rare jongens, maar inmiddels kijk ik wel op alsgidsen, hostelbazen ofreisgenoten opeens skippy roepen en er geen kangaroo inde wijde omgeving te bekennen is.

De afgelopen week heb ik mettwee verschillendegroepende outback onveilig gemaakt, dus laaaaaaaaaaaaaaaaaaang in minibussen gezeten,mooie dingen gezien, liters water gedronken, gekampeerd op en in een mierennest (geen aanrader), kampvuurhout gesprokkeld, geslapen in het enige 10.000 sterren hotel ter wereld (inderaad onder de sterrenhemel) en een aantal uit de kluiten gewassen keien bewonderd (en dat is dan weer wel een aanrader).

Inmiddels ben ik weer terug in Melbourne, nog een meet en greet gehad met Emma en Sam, die ik in Japan had leren kennen en nu is het aftellen echt begonnen. Nog twee dagen tennis kijken en dan vlieg ik naar huis. Dan zit mijn droomreis er op! Aan de ene kant jammer, want ik wil hier nog lang niet weg. Aan de andere kant ook wel weer leuk. Iedereen weer zien, slapen in een normaal bed in plaats van een stapelbed, een schone douche, boterhammen met kaas...Dat klinkt ook bestaanlokkelijk!

Tot snel!

Roos