Hoi allemaal! De foto's staan al een paar dagen online, nu volgt het verhaal erbij. De Fraser Island-tour was werkelijk alles wat de Whitsunday-tour niet was! Hele leuke groep, heerlijk weer, grappige gids, bier op het strand onder de sterrenhemel...wat kan er mis zou je zeggen? Toch wel wat...bleek achteraf! Man/vrouw technisch gezien ging er iets mis toen de dorm waarin ik sliep geboekt was onder Ross Burgmeijer en ik dus met drie mannen op een kamer sliep. Die identiteitscrisis kon gelukkig snel verholpen worden omdat er op de vrouwendorm nog twee bedden over waren. Bijna mis ging het tijdens de zonsopgang toen we met 15 man om 4,30 uur op het strand zaten en ik weer eens bewees dat geduld niet mijn sterkste kant is, en om 4,50 uur samen meT Engelse Katherine naar het huisje begon te lopen, terwijl om 4,53 de zon op ging.... Gelukkig keken we nog een keer om en zagen we het eerste oranje streepje nog net! Dat sprintje heeft mooie fotos opgeleverd! Helemaal mis ging het toen we Fraser al lang en breed verlaten hadden en ik in de bus zat op weg naar mijn hostel en de buschauffeur zich plotseling omdraaide en vroeg wanneer ik er dacht uit te moeten??? Ik riep de naam van mijn hostel. Zijn antwoord: dat was vijf stops geleden, Love! Maar ik zet je er nog wel even af hoor!...goed bezig hoor! NOT! Voelde me echt zoooooooo dom! Gelukkig kon hij er wel om lachen! Ik inmiddels ook! De volgende dag naar Brisbane gereisd...voor kerst! Brisbane bleek een hele leuke stad. Veel leuke winkels, vlakbij de Australian Zoo. Dat is de thuisbasis van de overleden Steve Irvin, die we bijna helemaal voor onszelf hadden omdat het werkelijk goot van de regen. We konden zelfs de olifanten twee keer eten geven, normaal sta je dik een half uur in de rij voor een keer! Alleen de kerst dat zat er ff niet in. Brisbane was namelijk uitgestorven met kerst. We zijn nog wel naar de nachtmis geweest, daar werden we uitgenodigd voor en lunch voor mensen zonder familie in Brisbane. Een heel attent gebaar. Dus de volgende dag meldden Barbara, Marcus en ik ons op het centrale plein van Brisbane en werden we aan tafel gezet bij een stel aziatische backpackers, twee weduwes, een zwerver en nog wat andere types. Overal zat een vrijwilliger van de kerk bij die het gesprek gaande hield en erop toezag dat er niet al te veel van wat op tafel lag verdween in de zakken van diverse jassen en broeken. Werkelijk iedereen was welkom! En het gaf wel een beetje een kerstgevoel. Dat was de volgende ochtend wel weer weg toen iemand uit het hostel er vandoor was met mijn gehuurde bord en bestek en ik dus een boete kon betalen! Grrrr! Na Brisbane naar Byron Bay geweest, twee dagen strand...heerlijk! S avonds naar Sydney vertrokken. Een rit van 14 uur, die door Greyhound met 2,5 uurwerd ingekort door er een expressbus van te maken. Werkelijk alle backpackers wilden naar Sydney. Die avond zat ik in een van de 5 bussen, en gelukkig reed die van mij in een keer door. Wat een service! Kom daar in Nederland maar eens om! De volgende ochtend was ik toen plotseling daar waar ik tijdens mijn reis het langst zou verblijven: Sydney! Wow wat een stad...en ooooh wat gezellig om iedereen weer te zien: Tineke (van mijn vorige vakantie), yvonne (uit Oostenrijk, met wie ik in Cairns veel was opgetrokken), Marieke (ook uit Cairns) en Elfi, Arjan, Micky, Fay, Marja en Piet (nog bedankt voor de gezellige avond, inclusief oliebollen!!). De reden dat iedereen er was was natuurlijk oud en nieuw! Het vuurwerk van een kwartier, dat prachtig is, maar waar je wel de heeeeele dag op moet wachten. Yvonne en ik waren samen met duizenden andere mensen al om 9.30 s ochtends in de botanische tuinen. En heel wat waves, liedjes van enrique iglesias ( vraag me niet waarom maar een groepje Zweedse gasten zetten om de tien minuten het nummer Hero in), en frisbee-potjes later zaten we om 12 uur op onze plek. En 12 uur later ging het los! En dat was best een vreemde situatie...want omdat het vuurwerk maar een kwartier duurt, wenst niemand elkaar om 0.00 uur gelukkig nieuwjaar, maar staat iedereen als zombies naar de harbourbridge te kijken. Om 0.15 worden de happy newyears pas uitgewisseld en om 0.20 was drie kwart van de mensen weer weg! En wij-nadat we de champagnefles hadden leeg gedronken dus ook. In het hostel nog wel een kleine afterparty gehouden met wat Nederlanders! Heel gezellig! Het nieuwe jaar begon meteen goed! Want eindelijk was ie er: mijn eerste wilde kangaroo! Na 3,5 week Australie had ik ze alleen nog maar in de dierentuin gezien en in de etalage van de Louis Vuitton-shop in Sydney, maar in de Blue Mountains was ie daar dan eindelijk! Het volgende hoogtepunt was de bridgeclimb: de beklimming van de Harbour bridge. Je moet er wat voor over hebben (een spuuglelijk overall, waardoor je voor het verkeer wegvalt tegen de grijze pilaren), en een heuse bridgeclimb-trap-simulator oefening (echt waar!), maar het is geweldig! Gisteren had ik mijn eigen Kate Winslet-moment: queen of the world! Heel gaaf om bovenop de Harbour bridge te staan! Joehoe! Inmiddels ben ik in Melbourne, de stad waarvandaan ik over iets minder dan drie weken vertrek naar Nederland. Daar heb ik heel veel zin in, maar in de dingen die tot dan op mijn programma staan net even wat meer! Veel liefs! Roos