Hallo allemaal

Ik zal het er maar meteen uitgooien...ik ben verliefd. Op Australie. Wat een waanzinnig land, wat een leuke mensen, wat een lekker weer. Ik wil hier stiekem eigenlijk nooit meer weg. Maar voordat ik over Australie verder ga, eerst noge en korte update over Laos.

Het feest in Vientiane viel een beetje tegen. National day bleek bepaald geen koninginnedag. Sterker nog, toen wij vroegen of er nog wat te doen was in de stad keken de mensen ons een beetje bevreemd aan: Iets te doen in de stad? Iedereen moest gewoon werken.

Na Vientiane zijn we doorgegaan naar Luang Prabang, een mooie stadje vol tempels en mooie natuur. Superleuke afsluiting van het avontuur met mijn vader. Pap, jij bent inmiddels al een week terug in Nederland, ik zit nu in Australie. Maar vind onze trip echt super. Maar Australie dus. Na jaren van dromen is het eindelijk zover. En zoals jullie hebben kunnen lezen, het valt niet tegen.

Vanuit Sydney ben ik doorgevlogen naar Cairns. Daar heb ik een heleboel dingen voor het eerst in mijn leven gedaan. Bijvoorbeeld: duiken! Was het eigenlijk helemaal niet van plan, maar toen ik op de snorkelboot, de Nederlandse Barbara ontmoette ben ik met haar meegegaan om in elk geval naar de introductie te luisteren. Toen bleek dat je eigenlijk alleen maar zelf hoefde te ademen, dacht ik: ach dat moet mij ook lukken. En niet veel later sprongen Barbara, haar reispartner Markus, een Italiaans meisje en instructeur Graig en ik het water in. We gingen een half uurtje op pad. De eerste tien minuten dacht ik alleen maar: oh god als alles het maar blijft doen, de tweede tien minuten dacht ik: nou het gaat best prima, en de laatste tien minuten keek ik alleen nog maar naar de mooie vissen, het gekleurde koraal en de omgeving. Superhelder water, je kon heel ver kijken. En ik vond het eigenlijk heel tof. De rest van de middag lekker gesnorkeld en gelachen. En de avond afgesloten met een barbecue in ons hostel, met een leuke groep mensen. Daar heb ik voor het eerst kangaroo vlees, krokodillenvlees en emu-vlees gegeten en ik moet zeggen het smaakt echt allemaal nergens naar. Haha.

De volgende ochtend ging ik met mijn Oostenrijkse vriendinnetje uit het hostel, Yvonne op pad naar Cape Trib (regenwoud) en de Daintree river. We werden begeleid door Peter. Een soort nerdige versie van Steve Irwin, die de hele dag op blote voeten rondliep en veel en van alles vertelde over wat we allemaal zagen en die elk verhaal afsloot met Lads, I am sorry lads, I'll shut up no worries. Supergrappig. Het enige wat ik onthouden heb is dat vrouwen volgens de wet in Queensland niet in een rok een ladder op mogen, mannen wel. Maar mannen mogen dan weer niet naakt een ladder op en vrouwen weer wel. Totaal nutteloos, maar wel grappig!

De volgende dag werd het nog gekker. Ik ging namelijk parachutespringen. S ochtends om acht uur werd ik met 7 Koreanen en 1 Colombiaanse opgehaad en werden we naar het vliegveld gebracht. Omdat we met een oneven aantal waren moest er iemand alleen: en dat was ik. En hoe verrassend: ik moest ook nog als laatst. Dat werd een ochtendje duimendraaien, wachten, lachen met Libertad (de Colombiaanse) en haar instructeur Kiwi.

Om half 1 maakte ik kennis met mijn instructeur Tats. Tats was 1 meter 70 en kwam uit Japan. Toen we elkaar een hand gaven moesten we zo hard lachen. Ze hadden de grootste springster aan de kleinste instructeur gekoppeld. Prima. Nadat hij me verzekerde dat het goed zou komen hebben we eigenlijk alleen maar gelachen. Inmiddels was er ook een nieuwe groep springers aangekomen. En dus ging ik niet meer alleen het vliegtuig in, maar met een 18 jarige jongen die lijkbleek van angst zag. Hij kon dan ook niet erg lachen om de grappen van Tats en zijn instructeur (dus je gaat springen met de buschauffeur? Hij heeft helemaal geen licentie, weet je dat er in de rivier krokodillen zitten, kan je eigenlijk zwemmen?) Ik wel.

Om kwart over 1 gingen we eindelijk omhoog. In 20 minuten vlogen we naar 14.000 ft. Daarna ging de deur open, moest ik mijn benen naar buiten gooien en gingen we naar BENEDEN! WOW! Hoe cool. Wat een adrenalinestoot, wat een vrijheid, wat een kick. Hoe gaaf. 60 seconden vrije val voelden aan als 2 minuten, de 2 minuten zweven waren terwijl ik mocht sturen, zo voorbij. Hoe gaaf! De hele dag heb ik verder met een glimlach van oor tot oor rondgelopen. Savonds hebben we afscheid genomen van onze hostelgroep. Op donderdag ging iedereen zijn eigen weg.

Ik ging naar Airlee Beach, om vanaf daar drie dagen om, rond en tussen de Whitsunday islands door te varen. Prachtig mooie omgeving dus wat kan er mis? Dacht ik nog. Veel bleek. We waren met een groepje van 13, ik met 12 Duitse puberjongens en meisjes, die het om de zoveel woorden over bier, geil en sex hadden, die niet de moeite namen om ook maar iets tegen me te zeggen, er kon zelfs geen goedemorgen vanaf...niet helemaal mijn ding dus. Maar ja, shit happens, de omgeving was prachtig, whitehavenbeach is het mooiste strand ooit, het zeilen was leuk en de crew heel gezellig.

Inmiddels ben ik met Barbara doorgereisd naar Hervey Bay, morgen ga ik 2 dagen en 1 nacht op excursie naar Fraser Islands. Nieuwe ronde, nieuwe kansen, zullen we maar zeggen. Heb in elk geval al een leuke Nederlandse vrouw ontmoet die dezelfde trip gaat doen. Dus dat komt vast goed.

Het is hier 32 graden, de zon schijnt, de lucht is blauw, na Fraser ga ik Koala's knuffelen in Brisbane, en met kerst ga ik surfen langs de Gold Coast. Wat wil een mens nog meer...Het enige probleem dat ik heb is dat ik veel te veel leuke dingen doe, zodat ik geen tijd heb om een extra korte broek te kopen. Maar ja...Hoe is het in Nederland? Ik hoorde iets over sneeuw???

Veel liefs en een dikke kus,

Roos