Hallo allemaal!

Leuk om al jullie reacties te lezen. Inmiddels is dit onze laatste dag in Beijing, maar jullie hebben nog een verhaal over Mongolie te goed. Voordat wij aan onze extra expeditie door Mongolie begonnen s avonds afscheid genomen van Erik en Esther en Arthur en Sarah. Zij gingen door naar Beijing en wij nog niet. Wij gaan gewapend met legging, muts, handschoenen en shawl van kamelenhaar verder met 8, Max en Aleid (Uit Leiden!), Nico en Jopie (bekend en berucht over heel de wereld, met name in Meppel en Moermansk) en een Noors stel waarvan zij smetvrees heeft en hij naar later zou blijken elke avond 2 liter alcohol nodig heeft..om het met haar uit te houden of misschien gebruikt zij het wel om de ger mee te ontsmetten, haha). Als gidsen gaan Nara en Bibi mee + 2 chauffeurs met hun auto. Kortom een dolle boel. Al meteen op de eerste dag maken we kennis met het bekende gezegde dat niets zo veranderlijk is als een mongool. Terwijl we eigenlijk rond een uur of 13 zouden eten, gooit de chauffeur om 11 uur zijn stuur richting de oprit van een restaurant..voor een vroege lunch. Voldoet beter aan de westerse standaard. Na een dag lang rijden waarin ook blijkt dat je het aantal nog te rijden uren met een korrel zout moet nemen..komen we uiteindelijk aan bij een gerkamp aan een meer met geweldige zonsondergang. De volgende dag gaan we op pad naar een nomaden-familie. Daar aangekomen worden we welkom geheten door de familie-oudste: Mischka, die ons allemaal verwelkomt met een knuffel. Ondanks dat hij waarschijnlijk nog voor de onafhankelijkheid van Mongolie voor het laatst gedoucht had. Dat zorgde hier en daar voor een wat ongemakkelijk tafereel. De omstandigheden zijn er wat primitiever dan we tot dan toe gewend waren. Toilet? Waar? Oh die bestaat dus niet? Oh...het toiletis die drie plankjes waar je zo'n prachtig uitzicht hebt op de valei... Juist...Douche was er niet hadden we na Mischka al geconstateerd en als bed deed een plank met wat perzische tapijtjes ook best dienst. De vele dieren diedefamiliehad zwierven ergens rond..maar god (of in mongolie de sjamaan) mocht weten waar. Tijd voor de maaltijd dus. Heerlijke schapensoep! Aanrader...Niemand was erg treurig toen we na een gebroken nacht (4.00 wakker, moeten plassen, 7.30 er toch maar uit en koudddd!). Uiteindelijk na1nacht nomade toch maarm alvastnaar ons volgende kamp vertrokken. Dat had een iets andere standaard: er was namelijk een hotspring aanwezig. Daar hebben we natuurlijk gebruik van gemaakt. Dat de tent een soort feestpaleis was voor de muizen die er vlak achter woonden laten we hier maar even buiten beschouwing..en dat een tochtgaatje van 20 cm een soort westerstorm veroorzaakte door de gertent heen... ook. Na wat geschuif met tenten sliepen we voor de vierde nacht samen met Max en Aleid en met oordoppen in hoor je geen muis langs komen. Na twee dagen hotspring (en de kennismaking met gefermenteerde paardenmelk en wodka) door naar een nieuwe vakantiegerkamp bij uitstek met warme douches, dichte tenten en waar de kachel gewoon met een gasbrander werd aangestoken. Beetje jammer alleen dat het eten er wat verkeerd viel. Dat zorgde voor een nare rit in de jeep en een lange dag in een gertent en op het toilet. Toen begon het ook nog te sneeuwen, en hoe: sochtends lag er zo'n 15 cm. En werd het koud -12. Toch was Mongolie waanzinnig mooi met geweldige landschappen, veel paarden, yaks, koeien en lieve mensen.... Met goede moed en vol hoopop warm weer kwamen we uiteindelijk op 30september aan inChina..En inderdaad er was lekker weer. Inmiddels zijn we dus in Beijing. Lekker druk want het is hier nationale vakantie. Morgen alleen naar Japan, zal even wennen worden. Maar vast ook heel leuk!

Liefs,

Roos