Welkom in Mongolie. Koud en knettergek, zo blijkt het bij de eerste kennismaking. Stevig ingepakt komen we s ochtends de trein uit. Bij de parkeerplaats bij het station blijkt dat het
Mongoolse verkeer maar 1 regel kent: dat er geen regels zijn. Een grote chaos. Busjes rijden elkaar aan en weer vrolijk door. En zo val je van de ene in de andere verbazing. Na een snel ontbijt vertrekken we naar het Terelj park, op anderhalf uur rijden van Ulan Bator, waar we de komende twee nachten in gertenten zullen verblijven. Kamperen bij temperaturen die tegen het vriespunt aanlopen, dat september een van de beste maanden is om mongolie te bezoeken wordt met de minuut ongeloofwaardiger. Bij het Tiara-resort (echt waar zo heet het) aangekomen inspecteren we snel onze tent (kleurrijk en met houtkachtel), en gaan we lunchen. Daarna willen we gaan paardrijden. Om 16.00 exact staan er keurig tien Nederlanders te wachten op 10 paarden en twee gidsen. Om 16.15 nog steeds geen paarden, om 16.30 ook niet, om 16.45 nog steeds niet. Na veel heen en weer gebel komt de paardenman uiteindelijk toch, maar met 7 paarden. Hij blijkt helemaal geen 10 paarden te hebben, maar zeven. Dus verdwijnen zes van ons in de laadbak van een auto op weg naar de volgende paardenverhuurder. Die harkt van heinde en verre nog zes paarden bij elkaar en dan kunnen we uiteindelijk toch op weg...De rit is inmiddels al ingekort van 2 naar 1 uur, maar de beste man sjoktt linea recta met ons achter zich aan terug naar het Tiarakamp. Daar wordt hij tot zijn eigen schrik weer weggestuurd. Een uur paardrijden en geen minuut minder. Bij terugkomst in het kamp gaan we eten. De elektriciteitsvoorziening doet het soms, maar weigert ook vaak dienst. Toch wordt het behulp van een heleboel liter bier 'savonds toch nog gezellig. Niet echt handig als je nog de Ger-tent in moet. Maar daar maken we ons eigenlijk pas iets te laat zorgen om. Ondanks licht aangeschoten toestand lukt het ons toch om de houtkachel aan te krijgen. Snel kruipen we diep weg onder de dekens in de hoop dat de kachel dankzij houtfee-tjes en aansteekengeltjes toch aanblijft. Helaas! Willemijn is de enige die snacht het ding aan de praat houdt omdat ze anders doodvriest, ik slaap stug door. Maar dat is ze inmiddels wel gewend na wat slapeloze treinnachten. De volgende dag worden we klappertandend wakker. Gelukkig is het buiten de ger inmiddels warmer dan erbinnen. De stevige wandeling door het dal van een kilometer of acht doet de temperatuur nog sneller stijgen. Al snel verdwijnen windjack, fleecetrui, lang t-shirt op de yak-kar en wij er puffend en zwetend achteraan. Smiddags is het tijd voor ontspanning.Al worden we wel verbaasd door koeien en yaks die door ons gerkampde berg af komen stieren.Dat kan alleen in Mongolie. S avonds is het tijd voor een onvervalst potje karaoke. Het nationale tijdsverdrijf hier. De gids geeft het goede voorbeeld, door stoicijns in onvervalst mongools uit volleborst een liedje mee te bleren. WijstijveHollanders hummen beleefd een melodietje mee.Dan is hetweer tijd voor onze sport: de houtkachel moet weer aan. Dat lukt dit keer niet. Nadat we het zelf hebben geprobeerd, de hulp ingeschakeld van de buren. Maar nadat die 2 gasten hun zorgvuldiggebouwde torentje van hout ook niet in vlam krijgen toch maar met staarttussen de benen eenmongools meisje om hulp gevraagd: zij rost het torentje hout omver, gooit die kachel vol met hout en papier en na2 lucifers staat het ding volledig in lichterlaaie. Tot zover de stadsmeisjes in de rimboe. De volgende ochtend komt onze gids met speciaal nieuws voor ons: wij gaan de groene route doen, en daar wordt sneeuw verwacht. Nu had ik in mongolie met veel dingen rekeninggehouden, maar met dat niet aangezienin de beschrijvingvan Tiara stond dat'voor savonds een jas of trui best handig was'. Maar onze gids weet raad, als we terug zijn in Ulan Bator gaat zewel meewarme kleding kopen! Haar tip: kamelenwol doet wonderen bij -10.... Foto's volgennatuurlijk als ik ergens in kan pluggen met mijntoestel. Maar waarschijnliujk komen deze niet door decensuur! ;-)

Liefs, Roos